14 χρόνια χωρίς τον Σταύρο Κουγιουμτζή

14


Σαν σήμερα στις 12 Μαρτίου του 2005, έφυγε από τη ζωή ο Σταύρος Κουγιουμτζής.

«Μη μου θυμώνεις μάτια μου», «Κάπου νυχτώνει», «Ο ουρανός φεύγει βαρύς», «Ένας κόμπος η χαρά μου», «Μ’ έκοψαν με χώρισαν στα δυο», «Οι ελεύθεροι κι ωραίοι», «Ντύλαν Τόμας», «Όλα καλά», «Ήταν πέντε ήταν έξι», «Τώρα που θα φύγεις», «Του κάτω κόσμου τα πουλιά», «Αν δεις στον ύπνο σου ερημιά», «Το πρώτο περιστέρι», «Κάποιος χτύπησε την πόρτα», «Στα χρόνια της υπομονής», «Το σακάκι μου κι αν στάζει», «Το πουκάμισο το θαλασσί», «Χάντρα στο κομπολόϊ σου», «Στα ψηλά τα παραθύρια», «Όταν ανθίζουν πασχαλιές», «Το κόκκινο φουστάνι», «Σ’ αγαπώ», «Θα ‘ταν 12 του Μάρτη»…,  και δεκάδες άλλα τραγούδια  μας άφησε πολύτιμη παρακαταθήκη ο σπουδαίος συνθέτης, ο γλυκός και χαμηλόφωνος άνθρωπος Σταύρος Κουγιουμτζής, σε στίχους δικούς του και άλλων σπουδαίων ποιητών και στιχουργών όπως ο Μάνος Ελευθερίου, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, η Σώτια Τσώτου, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ο Γιώργος Θέμελης, ο Κώστας Κινδύνης, ο Άκος Δασκαλόπουλος, και άλλοι.

Ποιος ήταν ο Σταύρος Κουγιουμτζής

Μικρασιάτης στην καταγωγή, ο μουσικοσυνθέτης Σταύρος Κουγιουμτζής γεννήθηκε το 1932 στη Θεσσαλονίκη. Με τον χώρο της μουσικής ήρθε σε επαφή σε ηλικία 15 ετών, οπότε κι άρχισε τις σπουδές του στη Σχολή πιάνου του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης.

Το πρώτο τραγούδι του το έγραψε το 1960. Ήταν το «Περιστεράκι», με το οποίο συμμετείχε ένα χρόνο αργότερα στο Φεστιβάλ του ΕΙΡ, με ερμηνεύτρια τη Ζωή Κουρούκλη. Ακολούθησε μια σειρά από τραγούδια που έγιναν επιτυχίες, όπως «Αν δεις στον ύπνο σου ερημιά», «Μη μου θυμώνεις μάτια μου», καθώς και μια σειρά από συνεργασίες με μεγάλα ονόματα της μουσικής σκηνής: Γιάννης Βογιατζής, Γιάννης Πουλόπουλος, Γιώργος Ζωγράφος, Καίτη Χωματά.

Το 1966 μπήκε δυναμικά και στον χώρο του θεάτρου, γράφοντας τη μουσική για το έργο του Γιώργου Θεμελή «Το ταξίδι», το οποίο ανέβηκε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, σε σκηνοθεσία Ευγένιου Σπαθάρη.

Την επόμενη χρονιά μετακόμισε στην Αθήνα κι άρχισε μια μεγάλη συνεργασία με τη δισκογραφική εταιρεία ΜΙΝΟΣ και με τον ανερχόμενο τότε τραγουδιστή Γιώργο Νταλάρα, τη Χαρούλα Αλεξίου, τον Γιάννη Καλατζή και τη Βίκυ Μοσχολιού. Αυτήν την περίοδο έγραψε μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του, που έμειναν στην ιστορία του ελληνικού πενταγράμμου: «Κάπου νυχτώνει», «Πού ’ναι τα χρόνια», «Όλα καλά κι όλα ωραία», «Ο ουρανός φεύγει βαρύς».

Αν και εξαιρετικός στιχουργός των μεγαλύτερων επιτυχιών του, συνεργάστηκε με σπουδαίους στιχουργούς (Κ. Βίρβος, Σ. Τσώτου, Μ. Μπουρμπούλη, Μ. Ελευθερίου, Λ. Παπαδόπουλο) και ποιητές (Γ, Θέμελης, Ντ. Χριστιανόπουλος, Κ. Βάρναλης), δημιουργώντας για περισσότερο από 30 χρόνια κλασικά λαϊκά τραγούδια, με ιδιαίτερη απήχηση στον κόσμο.

Ακολούθησε μια ηθελημένη σιωπή 11 ετών, κατά τη διάρκεια των οποίων επέστρεψε στη γενέτειρα του. Κατόπιν προτροπής του Γιώργου Νταλάρα, επανήλθε το 1998, με κομμάτια βασισμένα στη βυζαντινή υμνογραφία, που παρουσιάστηκαν και ηχογραφήθηκαν στο Μέγαρο Μουσικής, με τον Νταλάρα, την Αιμ. Κουγουμτζή και χορωδία, με τον τίτλο «Ύμνοι αγγέλων σε ρυθμούς ανθρώπων».

Πέθανε, σε ηλικία 73 ετών, στις 12 Μαρτίου του 2005.

Ακούστε το τραγούδι:

 

 

Πηγή

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ